Résolution : réaffirmation adhésion aux principes de la Déclaration universelle des droits de l’homme du Conseil Municipal de la ville de Genève et du Conseil Administratif

Monsieur le Président, Mesdames et Messieurs les conseillères et les conseillers,
Dans 6 jours, nous célébrerons le 70e anniversaire de la Déclaration universelle des droits de l’Homme adoptée à Paris le 10 décembre 1948.
Cette déclaration, s’inscrivait à l’époque en réaction aux actes de barbarie commis lors de la Deuxième Guerre Mondiale qui ont révolté la conscience de l’humanité.
Aujourd’hui, nous nous préparons à célébrer l’héritage de cette Déclaration et c’est l’occasion à travers l’évocation de plusieurs symboles d’un rappel aux principes.
Cela, parce que nous sommes d’abord ici au Conseil Municipal, cœur battant de la Ville de Genève, capitale mondiale des Conventions qui lui doivent leur nom et du Conseil des droits humains.
Ensuite, parce que nous voulons saluer l’engagement admirable de Madame Michelle Bachelet, Haut-Commissaire aux droits humains, qui a connu la prison, et subi dans sa propre chair la torture sous Pinochet.
Malheureusement, force est de constater aujourd’hui que les droits humains régressent et sont bafoués partout à travers le monde.
En Europe, on assiste à la résurgence du discours nationaliste induisant un rétrécissement sensible de l’espace des droits humains. Notre pays, n’est pas épargné. Dernier exemple en date : l’initiative de l’UDC du 25 novembre, visant à remettre en question le consensus international autour des droits humains, dont Genève se fait pourtant la garante.
Ailleurs dans le monde, on assiste au développement exponentiel des violations des droits humains qui ne se limitent pas aux zones de conflits armés,, où les crimes contre l’humanité sont commis au nom du nettoyage ethnique avec utilisation d’armes chimiques, pourtant interdites par les Conventions de Genève.
Où sont donc passées les promesses du « plus jamais ça » prises au lendemain de la seconde guerre mondiale en réponse aux atrocités de la Shoah ? Que devient l’ordre international construit au cours des dernières décennies pour lutter contre les pires violations des droits humains?
Quelques exemples flagrants :
Depuis 2012, le régime syrien, soutenu par l’Iran, attaque à maintes reprises, sa propre population, à l’arme chimique.
L’armée turque du président Erdogan s’en prend à la ville Kurde d’Afrin en Syrie, et détruit celle de Cizre en Turquie,, en confirmant de manière dramatique l’interdiction, en vigueur depuis près d’un siècle, de toute expression de la culture kurde
L’armée Myanmar continue à violer les droits des Rohingyas.
Au Yémen, la population est affamée et prise en otage par l’action conjointe de l’Iran et de l’Arabie Saoudite, qui martyrisent un pays tiers en y exportant leurs propres antagonismes.
Tous ces conflits qui confinent parfois au génocide s’accompagnent de violations systématiques des droits humains, y compris de violences sexuelles comme par exemple au Congo ou en Syrie et en Irak où l’Etat Islamique réduit les femmes kurdes yézidis à l’esclavage. Les populations les plus vulnérables sont évidemment les personnes appartenant aux minorités ethniques et religieuses, qui subissent les conséquences les plus lourdes.
En Iran, chaque année, quelques centaines de Baloutches, kurdes, Bahaïs et chrétiens sont pendus parce que leurs opinions politiques, leurs origines ethniques ou leurs convictions religieuses divergent de celles du régime.
C’est, la plupart du temps,, au nom du « relativisme culturel ou idéologique » que des Etats comme la Chine, l’Iran ou l’Arabie Saoudite remettent en cause les principes de la Déclaration Universelle des droits de l’homme.
Face à cette réalité, Genève, ville humanitaire, siège des droits humains, ne peut se voiler la face et le siège du Conseil des Droits Humains garant des conventions de Genève doit régulièrement rappeler aux Etats,, ces principes fondamentaux.
De par son histoire, Genève a le devoir moral, de renforcer la place des droits humains à travers toutes les actions qu’elle entreprend. L’avancée de ces droits que nous appelons de nos vœux, passe par un dialogue renforcé entre Etats, villes, et sociétés civiles. Naturellement l’objectif de la ville de Genève doit être de favoriser cet espace de dialogue, en réaffirmant haut et fort son adhésion aux principes de la Déclaration Universelle des droits de l’homme (DUHD).
Permettez-moi de saluer à cet égard l’action du Maire de Genève et du Conseil Administratif qui se traduit aujourd’hui par cette résolution, qu’au nom du groupe socialiste, je vous invite Mesdames et Messieurs à soutenir.
Je vous remercie,
Taimoor Aliassi, Groupe Socialiste

KMMK-G Annual Report on the Human Rights Violations in Kurdistan of Iran in 2016

Désolé, cet article est seulement disponible en Anglais Américain.

(کوردی) ئیعدامی دوو كه س له سه‌رپیلی زه‌ها و

به‌گۆیره‌ی ئاژانسی هه‌واڵده‌ری كۆردپا رۆژی نۆزده‌ی به‌فرانباری ١٣٩٥ی هه‌تاوی دوو كه‌س به تاوانی دزی و كوشتنی ئه‌فسه ریك له شاری سه‌رپیلی زه‌هاو ئیعدام كران.
له و دزییه چه كدارییه‌دا چۆار كه‌س به شدار بوون، كه یه كیكیان ژن بوو، دادگای شۆڕش ئه م كرده‌وه چه كدارییه‌ی به تیكدانی ئه‌منییه‌تی شاره‌كه زانیوه‌و سزای محاربه‌ی به‌سه ر دوو كه‌سیاندا به ناوه‌كانی سه‌جاد زه‌رسینه و رۆحوڵڵا كشتمه‌ند خه‌ڵكی ئیلام سپاند و نۆزده‌ی به‌فرانبار حووكمی له سیداره‌دانی به‌سه‌ریاندا جیبه‌جی كرد.

(فارسی) ٢کولبر دیگر کورد زخمی و کشته شدند

 

روز چهارشنبه 27 مرداد 1395 شمسی، کولبر کورد ساکن روستای “هق” شهرستان اشنویه در مناطق مرزی کیله شین واقع در بین کوردستان ایران و اقلیم کوردستان، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی، کشته شده است.

هویت این کولبر کورد، حالد بنگیری، فرزند زین الدین، ساکن روستای “هق”، مزدوج و دارای دو فرزند گزارش شده است.

از دیگر سو، روز سه شنبه 26 مردادماه 1395 شمسی، یکی دیگر از کولبران کورد به نام “آزاد” ساکن روستای “تفلی” شهرستان سروآباد بر اثر شلیک نیروهای جمهوری اسلامی به شدت مجروح شده است.

این کولبر کورد در مرز نوسود مورد اصابت گلوله شلیک مستقیم نیروهای ایران قرار گرفته است.

این کولبر کورد به یکی از بیمارستانهای کرماشان انتقال داده شده است و اکنون تحت مراقبت پزشکی قرار دارد.

(فارسی) با گذشت بیش از یک ماه از سرنوشت شهروند کورد بانه ای اطلاعی در دست نیست

یک شهروند کورد ساکن شهرستان بانه به نام «آواره پرتوی» بیش از یک ماه است که از سوی ماموران حفاظت اطلاعات سپاه دستگیر شده است  و تاکنون از سرنوشت وی اطلاعی دردست نیست.

 ۲۱ تیر ماه 1395 شمسی، «آواره پرتوی» درمحل کارش توسط نیروهای اطلاعاتی سپاه پاسداران شهرستان بانه دستگیر و بیش از ۳۸ روز است که  در بلاتکلیفی به سر میبرد و تاکنون از مکان بازداشت، جرم و نیز وضعیت روحی و جسمانی وی اطلاعی در دست نیست.

بی اطلاعی از از سرنوشت و مکان نگهداری این جوان کورد موجبات نگرانی بیش از حد خانواده ی وی شده است و بی توجهی نیروهای اطلاعاتی در پاسخدهی به “خانواده ی پرتوی”، علیرغم چندین بار مراجعه ی پی در پی آنان به مراکز مرتبط،  باعث شدت گرفتن نگرانی های خانواده ی این شهروند بانه ای شده است.

طبق آمار ثبت شده توسط بخش حقوق بشر مرکز (روژی کورد) طی چند ماه گذشته ۷۱ تن از شهروندان کورد، در شهرستانهای مختلف کوردستان، توسط اداره ی اطلاعات و مراکز امنیتی و حفاظتی سپاه دستگیر و از سرنوشت حدود ۲۰ تن از آنان و از جمله سحر فیزی و تروسکه ویسی، اطلاعی در دست نیست.

(فارسی) تبعید یک معلم مریوانی به سمنان به مدت 5 سال

عزیز ناصری مدرس مدارس شهرستان مریوان، توسط اداره ی کل آموزش و پرورش استان سنندج به مدت ۵ سال به شهرستان سمنان تبعید شده است.

منبع مطلعی در این باره به روژی کورد گفت: “عزیز ناصری معلم مدارس مریوان وعضو انجمن صنفی معلمین، به اتهام “توهین به مقدسات” به مدت ۵ سال به شهرستان سمنان تبعید شده است.

نامبرده یک سال پیش در تجمع اعتراضی سراسری معلمان ایران و کوردستان که به منظور اعتراض به نادیده گرفتن حقوق آنان، بیشتر شهرهای ایران را فرا گرفت، به شیوه ای صریح دولت حسن روحانی را در مورد کم توجهی به صنف معلمین و فرهنگیان درایران،  مورد انتقاد قرار داده بود.

عزیز ناصری، دبیر، روزنامه نگار، شاعر و مترجم کورد متولد شهرستان مهاباد و ساکن شهرستان مریوان می باشد و  تاکنون مجموعه ای کتب در زمینه ی ترجمه و تحقیق به چاپ رسانده است.ترجمه ی (ده ربه ندی په پووله و ئاوێنه ئاوێنه بچکۆله کان) از شیرکو بیکس و ناله جدایی از هیمن و ویرایش و چاپ دستنوشته ی شرح مناظره در انشای نالی از مجموعه آثار وی هستند.

طبق اخبار رسیده به مرکز روژی کورد، عزیز ناصری تاکنون چندین بار توسط حراست و نهادهای امنیتی، درمورد فعالیت صنفی معلمین و مسائل اجتماعی و سیاسی مورد بازخواست و پرس و جو قرار گرفته است و ازجمله ۱۶ شهریور۱۳۹۰ توسط مراکز امنیتی استان کوردستان به مدت ۳ ماه در سلول انفرادی مورد بازجویی قرار گرفت.

همچنین عزیز ناصری ازجمله کسانی بود تلاش فراوانی به منظور تدریس زبان کوردی در مدارس، به عمل آورده است و در راستای تدوین متون شایسته جهت تنها دو ساعت تدریس زبان کوردی که در دوره راهنمائی و برای یک سال تحصیلی گنجانده شده است کوشش فراوانی بعمل آورده است که بدین دلیل نیز مورد مخالفت و بازجوئی از سوی مراکز امنیتی و حراست اداره آموزش و پرورش قرار گرفته است.

(فارسی) دختر 12 سالە افغان بدلیل خودداری بیمارستان شیراز از عمل وی، جان باخت

روز جمعه 29 مرداد 1395 شمسی اخباری مبنی بر وخامت اوضاع دختر دوازده ساله افغانستانی در بیمارستان نمازی شیراز منتشر شده بود اما بر اثر خودداری پزشکان بیمارستان نمازی شیراز بدلیل غیرمجاز بودن زندگی این دختر و خانواده اش در ایران، از عمل وی، جان باخت.

لطیفه، دختر افغانی مقیم ایران، دچار مشکل کبد شده بود و می بایست از پدرش به او عمل پیوند صورت می گرفت،اما پزشکان بیمارستان نمازی شیراز به دلیل غیر مجاز بودن حضور لطیفه و خانواده اش در ایران از این عمل سرباز زدند.
استدلال مسئولان بیمارستان بخاطر عدم عمل این دختر دوازده ساله سه چیز بوده است:

اول: اینکه آنها افغانستانی اند و به صورت غیر مجاز در ایران زندگی می کنند.
دوم :هزینه یمارستان را نمیتوانند پرداخت کنند
سوم: تخت خالی در بیمارستان جهت عمل وی ندارند.

طبق گفته پدر لطیفه تقریبا دوهفته است دخترش در بیمارستان بستری بوده است اما پزشکان از عمل وی خودداری نموده اند

او که سردرگم است و نمیداند چرا باید شاهد مرگ دختر خود باشد می گوید با پای خودش سالم وارد بیمارستان شد و اکنون جنازه بی جان وی را حتی تحویلم نمی دهند می گویند باید وی هفده میلیون تومان به حساب بیمارستان واریز کند تا جسد دخترش را به وی و خانواده اش تحویل بدهند.

رژیم جمهوری اسلامی اکنون یش از هر زمان دیگر بر افغانیهای مقیم ایران جهت شرکت در جنگ در سوریه و پشتیبانی از بشار اسد فشار می آورد بویژه که اکنون بر طبق گفته های محمدعلی فلكى، از فرماندهان سپاه پاسداران ايران، در نظر دارند تا “ارتش آزادیبخش شیعی” تشکیل بدهند و گفت كه اين ارتش به فرماندهى قاسم سلیمانی فرمانده سپاه قدس در عراق، سوريه و يمن در حال جنگ است.

فلكى در مصاحبه اى با سايت “مشرق نيوز” روز پنج‌شنبه، ۲۸ مرداد، گفته ” قرار نیست که همه این ارتش از نیروهای ایرانی باشند. در هر منطقه‌ای که احساس می‌شود این ارتش در آنجا نیاز است، با ساماندهی مردم همان منطقه، نیروی لازم تامین می‌شود”.
فلكى همچنین به تحقير افغانها در ايران كه هم اكنون برخی از آنها در سوريه حال جنگ هستند اشاره کرده، پرداخت حق ماموریت بالا به شبه‌نظاميان شيعى “فاطميون” تبعه افغانستان را رد کرده و گفته كه ” آنان فقط ماهى 100 دلار به عنوان عيدى” دريافت مى كنند.

(فارسی) اعدام یک زندانی دیگر کورد در سلماس

ک زندانی کورد در زندان سلماس که به اعدام محکوم شده بود، حکم وی با حضور مقامات امنیتی و قضایی رژیم در زندان سلماس اجرا شد.

بامداد روز پنج‌شنبه ٢٨ مرداد سال جاری یک شهروند کورد به نام “آیدین تیمورپور” در محوطه‌ی زندان شهرستان سلماس به دار آویخته شد.

این زندانی کورد از اهالی روستای اسپی دره سلماس و ساکن روستای “بالو”ی ارومیه بود که بعد از سپری کردن مدتی در زندان سلماس به اعدام محکوم شده بود و در نهایت پس از تائید حکم اعدام وی از سوی دیوان عالی رژیم، اعدام شد.

در روزهای گذشته نیز دستکم ٣ زندانی دیگر کورد در زندان سلماس توسط دستگاه “قضایی” رژیم اسلامی در ایران اعدام شدند.

مرکز دموکراسی و حقوق بشر کوردستان گزارش داده است، خانوادەی این زندانی کورد از طرف مراجع رژیم برای آخرین ملاقات با فرزندشان، به زندان سلماس فرا خاندە شدە بودند.

در کمتر از ٢٠ روز گذشته بیش از ٥٠ شهروند کورد به اتهامات سیاسی، عقیدتی و جرایم مربوط به “مواد مخدر” اعدام شدەاند.

اعدام شهروندان کورد، در روزهای اخیر اعتراض مراکز حقوق بشری را در سطح بین الملل در پی داشت و این اعمال را جنایات فجیع رژیم تهران علیه شهروندان کورد تلقی نمودند.

(فارسی) محمد امین آگوشی با دوختن لب های خود دست به اعتصاب غذا زده است

به علت مخالفت، توهین و فحاشی از سوی مسوولین زندان مرکزی تبریز در خصوص درخواست «محمد امین آگوشی» به مرخصی، این معلم بازنشسته و زندانی محبوس در این زندان از یک هفته گذشته با دوختن لب های خود دست به اعتراض و اعتصاب غذا زده است. او در پی این اعتراض از سوی مسوولین به قرنطینه بند ویژه روحانیت این زندان منتقل شده است.
 
به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، «محمد امین آگوشی» پیش تر به همراه «ایرج محمدی» و «احمد پولادخانی» اهل پیرانشهر، به اتهام “جاسوسی به نفع حکومت اقلیم کردستان” و “محاربه از طریق همکاری با گروه‌های معاند نظام” در سال ۱۳۸۶ بازداشت شدند.
 
«محمد امین آگوشی» پس از تحمل بیش از ۷ ماه و ۲۰ روز انفرادی و بازجویی در قرارگاه رمضان وزارت اطلاعات در شهرستان ارومیه و همچنین تحمل ۸ ماه بازداشت با قرار وثیقه ی ۱۵۰ میلیون تومانی از سوی شعبه ی ۲ بازپرسی دادسرای نظامی ارومیه (سازمان قضایی نیروهای مسلح) که از سوی بازپرس پرونده آقای «باغبان» صادر شده بود، آزاد شد.
 
 
او در اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ پس از حضور در شعبه دوم دادسرای نظامی شهرستان ارومیه به ریاست «حافظ غفاری» و قاضی «صمیمی» مورد تفهیم اتهمام قرار گرفت و متهم به محارب شناخته شد و به زندان ارومیه منتقل گردید.
 
او پس از تحمل چهار ماه زندان و همچنین ۵ جلسه دادگاه از سوی «حافظ غفاری» به اعدام از طریق تیرباران محکوم شد.
 
حکم صادره در شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور به ریاست «محمد سلیمی» عینا تائید شد، اما مجددا در سال ۱۳۸۹ پرونده جهت اعاده ی دادرسی به جریان افتاد و با ارجاع به شعبه سی و یکم دادگاه نظامی، او به همراه دو متهم دیگر به تحمل ۱۰ سال حبس و تبعید به زندان زاهدان محکوم شد.
 
«محمد امین آگوشی» در نهایت در درمرداد ماه ۱۳۹۱ به زندان مرکزی زاهدان تبعید شد.
 
این زندانی سیاسی کُرد چندی پیش با عنوان بخشیدە شدن دو سال از میزان حبس باقیماندە‌اش بە مناسبت ٢٢ بهمن، در روز سه‌شنبه ١٨ بهمن‌ماه ۱۳۹۴، از زندان آزاد شد.
 
او در همان زمان در گفتگویی با «کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی» از دریافت نامه‌ای در ٢٧ بهمن‌ماه ۱۳۹۴، جهت گذراندن باقیمانده دوران محکومیت خود در زندان تبریز و معرفی خود در ۳ فروردین‌ماه ۱۳۹۵، به این زندان خبر داد و عنوان بخشیدە شدن دو سال از میزان حبس باقیماندە‌اش بە مناسبت ٢٢ بهمن را دروغی از سوی مسوولین دانست.
 
 
«محمد امین آگوشی» در فروردین ماه سال جاری به زندان تبریز منتقل شد و در بند ۱۲ نظامیان این زندان نگهداری می شود.
 
پیش‌تر در سال ۱۳۹۳ همسر این معلم بازنشسته به کُما رفت و پس از ۱ ماه بستری شدن در یکی از بیمارستان‌های پیرانشهر درگذشت.
 
«کانی آگوشی» دختر این زندانی سیاسی، ۲۲ ساله دانشجوی سال چهارم دانشگاه، پس از فوت مادرش با «اسحاق آگوشی» برادر خود زندگی می‌کرد. او پس از، درگذشت مادر و زندانی شدن پدرش در روز سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۳۹۴، خود را از درب منزلشان در شهر پیرانشهر حلق‌آویز کرد و به زندگی خود پایان داد.
 
«محمد امین آگوشی» پس از شنیدن خبر مرگ دخترش، به مرخصی اعزام شد و در مراسم خاکسپاری دخترش شرکت کرد.
 
«محمد امین آگوشی» معلم بازنشستە و زندانی سیاسی محبوس درزندان مرکزی تبریز، عصر روز گذشته برای مدت یک هفته به مرخصی اعزام شد.
 
محمد امین آگوشی پیش تر در ۱۵ تیر ماه ۱۳۹۵ برای مدت یک هفته به مرخصی اعزام شد و با پایان دوران مرخصی به زندان بازگشت .

Twenty-two Human Rights groups condemn recent execution of Kurdish prisoners and call for an immediate moratorium on all executions in the Islamic Republic of Iran

Désolé, cet article est seulement disponible en Anglais Américain.

(فارسی) ۲۲ سازمان حقوق سازمان های حقوق بشری اعدام های اخیر زندانیان کُرد در ایران را محکوم کرده و خواستار لغو فوری مجازات اعدام در جمهوری اسلامی

Désolé, cet article est seulement disponible en Persan.

© Association pour les Droits Humains au Kurdistan d'Iran-Genève (KMMK-G) - Admin -