Résolution : réaffirmation adhésion aux principes de la Déclaration universelle des droits de l’homme du Conseil Municipal de la ville de Genève et du Conseil Administratif

Monsieur le Président, Mesdames et Messieurs les conseillères et les conseillers,
Dans 6 jours, nous célébrerons le 70e anniversaire de la Déclaration universelle des droits de l’Homme adoptée à Paris le 10 décembre 1948.
Cette déclaration, s’inscrivait à l’époque en réaction aux actes de barbarie commis lors de la Deuxième Guerre Mondiale qui ont révolté la conscience de l’humanité.
Aujourd’hui, nous nous préparons à célébrer l’héritage de cette Déclaration et c’est l’occasion à travers l’évocation de plusieurs symboles d’un rappel aux principes.
Cela, parce que nous sommes d’abord ici au Conseil Municipal, cœur battant de la Ville de Genève, capitale mondiale des Conventions qui lui doivent leur nom et du Conseil des droits humains.
Ensuite, parce que nous voulons saluer l’engagement admirable de Madame Michelle Bachelet, Haut-Commissaire aux droits humains, qui a connu la prison, et subi dans sa propre chair la torture sous Pinochet.
Malheureusement, force est de constater aujourd’hui que les droits humains régressent et sont bafoués partout à travers le monde.
En Europe, on assiste à la résurgence du discours nationaliste induisant un rétrécissement sensible de l’espace des droits humains. Notre pays, n’est pas épargné. Dernier exemple en date : l’initiative de l’UDC du 25 novembre, visant à remettre en question le consensus international autour des droits humains, dont Genève se fait pourtant la garante.
Ailleurs dans le monde, on assiste au développement exponentiel des violations des droits humains qui ne se limitent pas aux zones de conflits armés,, où les crimes contre l’humanité sont commis au nom du nettoyage ethnique avec utilisation d’armes chimiques, pourtant interdites par les Conventions de Genève.
Où sont donc passées les promesses du « plus jamais ça » prises au lendemain de la seconde guerre mondiale en réponse aux atrocités de la Shoah ? Que devient l’ordre international construit au cours des dernières décennies pour lutter contre les pires violations des droits humains?
Quelques exemples flagrants :
Depuis 2012, le régime syrien, soutenu par l’Iran, attaque à maintes reprises, sa propre population, à l’arme chimique.
L’armée turque du président Erdogan s’en prend à la ville Kurde d’Afrin en Syrie, et détruit celle de Cizre en Turquie,, en confirmant de manière dramatique l’interdiction, en vigueur depuis près d’un siècle, de toute expression de la culture kurde
L’armée Myanmar continue à violer les droits des Rohingyas.
Au Yémen, la population est affamée et prise en otage par l’action conjointe de l’Iran et de l’Arabie Saoudite, qui martyrisent un pays tiers en y exportant leurs propres antagonismes.
Tous ces conflits qui confinent parfois au génocide s’accompagnent de violations systématiques des droits humains, y compris de violences sexuelles comme par exemple au Congo ou en Syrie et en Irak où l’Etat Islamique réduit les femmes kurdes yézidis à l’esclavage. Les populations les plus vulnérables sont évidemment les personnes appartenant aux minorités ethniques et religieuses, qui subissent les conséquences les plus lourdes.
En Iran, chaque année, quelques centaines de Baloutches, kurdes, Bahaïs et chrétiens sont pendus parce que leurs opinions politiques, leurs origines ethniques ou leurs convictions religieuses divergent de celles du régime.
C’est, la plupart du temps,, au nom du « relativisme culturel ou idéologique » que des Etats comme la Chine, l’Iran ou l’Arabie Saoudite remettent en cause les principes de la Déclaration Universelle des droits de l’homme.
Face à cette réalité, Genève, ville humanitaire, siège des droits humains, ne peut se voiler la face et le siège du Conseil des Droits Humains garant des conventions de Genève doit régulièrement rappeler aux Etats,, ces principes fondamentaux.
De par son histoire, Genève a le devoir moral, de renforcer la place des droits humains à travers toutes les actions qu’elle entreprend. L’avancée de ces droits que nous appelons de nos vœux, passe par un dialogue renforcé entre Etats, villes, et sociétés civiles. Naturellement l’objectif de la ville de Genève doit être de favoriser cet espace de dialogue, en réaffirmant haut et fort son adhésion aux principes de la Déclaration Universelle des droits de l’homme (DUHD).
Permettez-moi de saluer à cet égard l’action du Maire de Genève et du Conseil Administratif qui se traduit aujourd’hui par cette résolution, qu’au nom du groupe socialiste, je vous invite Mesdames et Messieurs à soutenir.
Je vous remercie,
Taimoor Aliassi, Groupe Socialiste

(فارسی) کیوان کریمی مستندساز كورد به‌ زندان و شلاق محكوم شد

کیوان کریمی، مستندساز كورد ، از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه، به شش سال زندان و ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم شد. اتهام‌های وی «توهین به مقدسات و رابطه نامشروع» عنوان شده است.

آقای کریمی روز چهارشنبه ۲۲ مهر در گفت‌وگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس، با رد اتهام‌های خود گفت که در فیلم‌هایش بیشتر درباره مسائل جامعه،‌ دیوارنویسی یا همان گرافیتی و کارگران صحبت می‌کند و نمی‌داند چه اتفاقی افتاده که چنین حکمی برایش صادر شده است.

امیر رئیسیان وکیل مدافع او درباره جزئیات پرونده این فیلمساز به رادیو فردا گفته‌ است: «اتهام آقای کریمی توهین به مقدسات است و مصداق آن این بوده که ایشان قرار بود کلیپی بسازد اما این کلیپ را نساخت چون درباره جزئیات آن با سفارش‌دهندگان به توافق نرسید، اما دادگاه این تلقی را داشت که ایشان مرتکب توهین به مقدسات شده است. دفاع ما در دادگاه نیز همین بود که اساساً، این همکاری صورت نگرفته است و موضوع این همکاری و پیشنهادی که به آقای کریمی شده بود هم به مقدسات ربطی نداشته است».

آقای رئیسیان در ادامه افزود: « کار دیگری هم که در دادنامه به آن اشاره شده، فیلم مستند “دیوار” است که مربوط به دیوارنویسی‌های شهر تهران بود و هیچ ربطی به توهین به مقدسات نداشته است. اساساً هیچ کدام از افعالی که توسط آقای کریمی صورت گرفته است، ربطی به مقدسات ندارد».

وی افزود: «آقای کریمی مستندساز است و برای فیلم‌هایی که ساخته است، مجوز داشته و آن‌چه را هم که نساخته است، اصلاً موضوع پرونده نیست؛ یعنی فعلی است که او مرتکب نشده و برای فعلی که کسی مرتکب نشده، نمی‌شود آن فرد را مجازات کرد».

کیوان کریمی، به گفته وکیل مدافعش، همچنین به اتهام «رابطه نامشروع از طریق روبوسی و دست‌دادن با نامحرم» به ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم شده است.

آقای کریمی دو سال پیش با ساخت فیلمی کوتاه با نام «ماجرای زن و شوهر» به شهرت رسید. این فیلم که بر اساس داستانی از ایتالو کالوینو نویسنده ایتالیایی ساخته شده است، در ۴۰ جشنواره در سراسر جهان به نمایش در آمد و برنده جوایزی از جشنواره‌های اسپانیا و کلمبیا شد.

(فارسی) ارومیه و ماکو هم از دو نشریه ی کُردی محروم شدند

 

 

هیات نظارت بر مطبوعات ارومیه٬ بعد از صدور مجوز چاپ و نشر ماهنامه ی “زانین“ از سوی کمیته ی انتشارات اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی در این شهرستان٬ مجوز آن را لغو و از انتشار اولین شماره ی آن جلوگیری به عمل آورد.

خبرنگار ماف نیوز در ارومیه با تایید این خبر گفت: این نشریه به سردبیری “محمد علی لو“ از اهالی شهرستان خوی و ساکن ارومیه٬ در ۳۵ صفحه به چاپ رسیده و قرار بود در سطح شهرستان ارومیه توزیع گردد.

در خبری دیگر از شهرستان ماکو نیز از صدور مجوز چاپ و نشر دوهفته نامه ی “سور آگر“ از سوی اداره ی نظارت بر مطبوعات شهرستان ممانعت به عمل آمده و به صورت کتبی به “وحید بلخکانلو“ صاحب امتیاز آن تذکر داده شده است تنها در صورتی میتواند درخواست مجوز چاپ هفته نامه ی کُردی و فارسی نماید٬ که نام آن کُردی نباشد.

در روزهای گذشته در خبر مشابهی هم که بر خروجی چند خبرگزاری قرار گرفت٬ مجوز ماهنامه های “جوتیاران“ و “فرصت برابر“ نیز در شهرستان بوکان لغو شده بود.

ماهنامه ی فرصت برابر با مدیر مسئولی “محمد قسیم عثمانی“ نماینده ی بوکان در مجلس شورای اسلامی و ماهنامه ی جوتیاران به مدیرمسئولی “بیژن رحمانی“ در سال ۱۳۹۰ خورشیدی پا به عرصه ی مطبوعات کُردستان گذاشته بودند.

(کوردی) هێزەکانی ئیتلاعاتی مەریوان هەڵیانکوتایە سەر بنەماڵەی چالاکێکی ژینگەپارێز

ڕێکەوتی ٤ی بەفرانبار ئەندامانیئیتلاعاتی شاری مەریوان، هەڵیان کوتا سەر بنەماڵەی چالاکیکی ژینگەپارێز بەناوی مەنسوور برزوویی.

بە پێی زانیارییەکانی ڕۆژی کورد، بنەماڵەی مەنسوور برزوویی کە چالاکێکی ژینگەپارێزی ئەندامی ئەنجومەنی چیای سەوزی مەریوان بووە و ئێستا بە هۆی گوشارەکانی ڕژێم پەڕیوەی هەندەران بووە و لە وڵاتی بریتانیا دەژی، بە بەردەوامی لە لایەن هێزەکانی ئیتلاعاتی شاری مەیروان دەخرێنە ژێر گوشار و هەرەشەیان لێدەکرێت.

پێشتریش چەند جار مەئموورەکانی ئیتلاعاتی مەریوان لە دوای دەرچوونی مەنسوور و ڕۆیشتنی بۆ دەرەوەری ولات چوونە ماڵەکەی و دەستیان بەسەر کامپیوتێر و کەرەسە شەخسیەکانی داگرتووە.

مەنسوور برزوویی، ١٤ خەزەڵوەری ١٣٩٢ و دوابەدوای سازدانی ڕێپێوانێک لە ژێر ناوی (کوردستان لە دار مەدەن) کە بە هۆی لەسێدارەدانە بەرینەکانی ئەو کاتی کوردستان و بەلووچستان و لە بەرەبەری هەڵبژاردنی سەرۆک کۆماری ئەو کاتی ئێران هاتە ئاراوە،  دەست بەسەر کراوە و بۆ  ماوەی ٢ مانگ لە زیندانی ناوەندی سنە بوون و دواتر ڕاگوازرانەوە بۆ زیندانی مەرویان و بە بارمتە ٣٠٠ ملیۆن تمەنی ئازاد بوو.

برزوویی لە وتووێژ لەگەڵ ڕۆژی کورددا گیرانی خۆی گەڕاندەوە بۆ چالاکی ژینگەپارێزی خۆی و هەروەها بڵاو کردنەوەی داواکارییەکی بەرین بۆ شداری نەکردنی کۆمەڵانی خەڵکی کوردستان  لە هەڵبژاردنەکانی ئەو کات کە بە هۆکاری  لەداردانی شێرکۆ مەعارفی و چەند کەسی تر هاتە ئاراوە .

بەپێی لێدوانی مەنسوور بۆ ڕۆژی کورد، ڕێکەوتی ١١ی ٢ی ٢٠١٤ لە ئێران دەرچووە و ئێستا لە وڵاتی بریتانیا دەژی.

شایانی باسە کە مەنسوور برزوویی، سەرەڕای کەم تەمەن بوونی، پێشترش چەند جار لە لایەن ئیتلاعاتەوە گیراوە و بەتایبەتی لە هەموو بۆنەکانی جەژنی نەتەوەیی نەورۆزدا دەستبەسەر و لە ئیتلاعاتی مەریوان بندەست کراوە.

پێویست بە ئاماژەیە کە ئەندام و بەرپرسانی ئیتلاعاتی شاری مەریوان لە کاتی هەڵکوتانە سەر ماڵی باوکی ئەو چالاکە ژینگەپارێزییە، گوتوویانە یان دەبێ خانووەکەتان کە بارمتەی ئازاد بوونی کوڕەکەتانە چۆڵ بکەن یان دەبێ کوڕەکەتان ڕادەست بکەنەوە.

شایانی ئاماژەیە کە لە دوای لاچوونی گەمارۆکان لەسەر ئێران و هەروەها لەبەرەبەری نزیک بوونەوە لە هەڵبژاردنەکانی خولی دەیەمی پارلمانی ئێران، گوشار بۆ سەر چالاکانی سیاسی زێدەتر بووە و ڕێژەی لەداردانەکانیش بە شێوەیەکی بەرچاو زیادی کردووە.

12583666_1693997107521849_1294120541_n

12660362_1693997120855181_108636471_n

(فارسی) دو زندانی بلوچ در زندان یزد اعدام شدند

دو زندانی بلوچ که در خردسالی بازداشت شده بودند در زندان یزد به دار آویخته شدند.
به گزارش روژ کورد: فعالین بلوچ، خالد کردی فرزند یارمحمد و مسلم آباریان فرزند حیدر دیروز دوشنبه 5 بهمن ماه در زندان یزد به اتهام حمل مواد مخدر اعدام شدند.

یک منبع مطلع در این مورد گفت: “این زندانیان 7 سال پیش و در سن 13 سالگی” در شهرستان یزد بازداشت شدند.
این منبع افزود: این دو زندانی بی گناه بودند و هنگامی که برای کار به یزد می رفتند فرد دیگری مواد مخدر را در اتوبوس زیر پای آنها گذاشته بود و حتی در دادگاه هم این موضوع را نپذیرفته اند” این دو زندانی “بدون اطلاع خانواده” در زندان یزد به دارآویخته شدند.

به گفته این منبع حکم اعدام 18 زندانی بلوچ دیگر که در زندان یزد بازداشت هستند “صادر شده” است

(فارسی) ١٤شهروند بهایی گرگانی به ۱۱۵ سال زندان محکوم شدند

۱۴شهروند بهایی در گرگان ،از سوی دادگاه انقلاب گرگان، به ۱۱۵ سال زندان محکوم شدند.

اسامی و میزان حکم این زندانیان به شرح زیر است:

شیدا قدوسی ، شهنام جذبانی : ۱۱ سال زندان

پونه تیموری ، فرح ثنایی ، پریسا شهیدی ، بهنام حسنی ، منا امری حصاری ، مژده ظهوری ، پریوش شجاعیان : ۹ سال زندان

تینا موهبتی ، میترا موهبتی ، سودابه مهدی نژاد(مودت) ، مریم دهقان ، هوشمند دهقان : ۶ سال زندان

به گفته منابع مطلع این احکام قابل اعتراض بوده است.
تعدادی از شهروندان بهایی که به احکام سنگین روبرو شده اند پیشتر همسر آنها نیز به زندان محکوم شده بودندو در حال حاضر دوران محکومیت خود را بدون یک روز مرخصی به سر می برند.
فرح سنایی همسر فرهمند سنایی ،پریسا شهیدی همسر کمال کاشانی و مژده ظهوری همسر فرهاد فهندژ می باشند.
لارم به یادآوری است که پیش تر، نزدیک به بیست شهروند بهایی در شهرهای گرگان و همچنین گنبد کاووس ،در ۲۶ مهر ماه سال ۱۳۹۱، بازداشت شده بودند . این شهروندان با قرار وثیقه به صورت موقت آزاد شده اند.

(فارسی) یک جوان کُرد در روانسر با شلیک گلوله مأموران نیروی انتظامی کشته شد

نابع محلی از کشته شدن یک شهروند کُرد با شلیک مستقیم گلوله مأمور نیروی انتظامی در شهر روانسر از توابع استان کرمانشاه خبر داده اند.

بنا بر گزارشات رسیده به روژی کورد، روز یکشنبه چهارم بهمن، مأموران نیروی انتظامی قصد داشتند قهوه‌خانه حامد مظفری را به دلیل نداشتن مجوز توقیف کنند پس از مقاومت او و مشاجره لفظی، یکی از مأموران با حربه ی گلوله به وی پاسخ دادند که سرانجام این جوان کُرد را به قتل رساندند.

لازم به ذکر است که در سی و هفت سال حاکمیت جمهوری اسلامی،  ماموران سپاه باسداران و نیروی انتظامی در نواحی مرزی کردستان ده ها انسان بی دفاع را با شلیک مستقیم به قتل رسانده اند و این رویه همچنان در کردستان ایران ادامه دارد.

(فارسی) یکی از اعضای اهل حق به جرم ترور امام جمعه گلپایگان اعدام شد

صبح روز پنج شنبە، فردین حسینی یکی از اعضای «اهل حق» که شش سال به اتهام «ترور» عباسعلی صبایی گلپایگانی٬ امام جمعه هشتگرد در زندان بود٬ سرانجام اعدام شد.

رسانه های داخلی عنوان کرده اند که  فردین حسینی از مریدان جریان «مکتب نورعلی الهی» بوده و در پرونده خود سابقه «شرارت» و «قتل» داشته است.

رسانه های دخلی از قبیل رسالت، حسینی را به «کیف‌قاپی»٬ «خفت‌گیری» و «اعمال غیراخلاقی» همچون «تجاوز به عنف» و مصرف «مشروبات الکلی» متهم کرده است.

فردین حسینی آن‌طور که خود در نامه‌ای که ۱۶ خرداد ماه امسال منتشر کرد٬ مهرماه سال ۱۳۸۸ از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و در جریان بازجویی‌ها متهم به «قتل» و «تجاوز» شد. اما وی  پیش از اعدام و در نامه خود نوشته بود تنها به این خاطر که پیرو مکتب «نورعلی الهی» است دستگیر٬ شکنجه و زندانی شده است و تمامی اتهامات را رد کرده بود.

حسینی در نامه خود نوشته بود که در جریان بازجویی‌های «خشن» از سوی ماموران وزارت اطلاعات تحت فشار قرار گرفته بود تا مسئولیت قتل امام جمعه هشتگرد را بپذیرد.

وی در نامه خود آورده که صبایی گلپایگانی در سال ۱۳۶۳ دستور تخریب مقبره «استاد نورعلی الهی» در هشتگرد را صادر کرد و در سال ۱۳۸۶ نیز به قتل رسید و «تیم تحقیقات وزارت اطلاعات بنده را عامل قتل و مظنون قرار دادند، چون من از پیروان استاد نورعلی الهی» بودم.

حسینی در این نامه به تشریح «فشار‌ها»٬ «شکنجه‌ها»٬ «بازجویی‌ها» و «فشار‌های روانی» بر خود و خانواده‌اش پرداخته و از «پرونده‌ سازی‌های» جدید وزارت اطلاعات علیه خود خبر داده بود.

فردین حسینی که در این نامه همه اتهام‌های خود را رد کرده و خواستار رسیدگی به پرونده‌اش شده بود عاقبت صبح روز پنجشنبه اول بهمن به دار آویخته شد.


 

(فارسی) زندانی سیاسی کُرد زندان ارومیه؛ در آستانه آزادی از زندان دوباره محکوم

یوسف کاکه‌ممی زندانی سیاسی کُرد در زندان ارومیه، به اتهام نامه ای به گزارشگر ویژه سازمان ملل (احمد شهید) و همچون ارتباط با رسانه‌ها از داخل زندان، به تحمل پنج سال حبس تعزیری محکوم شد.

دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه، این زندانی سیاسی کُرد را به اتهام تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، به پنج سال حبس تعزیری محکوم کرده است.

این اتهامات به دلیل ارتباط یوسف کاکه می از داخل زندان با رسانه‌ها، نامه‌نگاری و از جمله گزارش زندان به احمد شهید، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، وارد شده است.

این حکم، طی روز گذشته در زندان٬ در حالی به وی ابلاغ شده که تنها هفت ماه به پایان حبس نه‌ساله‌ی این زندانی باقی مانده و قرار بود در مردادماه سال آینده آزاد شود.

او در هیچ یک از مراحل دادرسی امکان دسترسی به وکیل را نداشته و ماه ها در سلول انفرادی اداره اطلاعات ارومیه تحت فشار و بازجویی بوده و در بازپرسی و دادگاه هم همه‌ی اتهامات را رد کرده است.

در خردادماه امسال یوسف کاکه می به انفرادی های وزارت اطلاعات زندان ارومیه منتقل شد و در دوم تیرماه به اتهام تبلیغ علیه نظام و ارتباط با رسانه های بیگانه به شعبه شش بازپرسی دادسرای ارومیه احضار گردید این احضاریه در حالی به زندان ارومیه ابلاغ شد که او در انفرادی وزارت اطلاعات بود.

یوسف کاکه ممی، شهروند مهابادی است که در سال ۱۳۸۶، به اتهام ارتباط و همکاری با یکی از احزاب کوردی بازداشت ، و به ۹ سال زندان محکوم شد. او هم اینک هفت ماه مانده به آزادی اش در بند دوازده زندان ارومیه محبوس است

 

(فارسی) یک جوان متأهل به دلیل مشکلات معیشتی خودکُشی کرد

 
به گزارش آژانس خبررسانی کُردپا، مرد جوانی در یکی از روستاهای تابع بخش مرکزی مهاباد با طناب دار به زندگی خود پایان داد.
 
هویت این شهروند کُرد که صبح روز گذشته، بیست و نهم دی‌ماه در روستای « خانقاه‌خانگه » خودکشی کرده، « ش.م » عنوان شده است.
 
وی بنابه گفته‌ی نزدیکانش، دچار مشکلات معیشتی شده بود و به عنوان سرپرست خانواده در تأمین امرار معاش همسر و فرزند خردسالش در مضیقه بود.
 
در شهر نسبتا کوچک مهاباد در استان آذبایجان‌غربی، ٣٤٠٠ نفر در اداره‌ی تعاون، کار و رفاه اجتماعی جهت اشتغال ثبت‌نام کرده‌اند.
 
طبق تحلیل کارشناسان سازمان پزشکی قانونی،  پایه بروز خودکُشی در ایران مسایل اقتصادی است که بیشترین آمار نیز مربوز به سنین ۲۵ تا ۴۵ سال می‌باشد.

 

(فارسی) وزارت اطلاعات زاهدان از تحویل دادن خودرو زندانی سیاسی خود داری کرد

وزارت اطلاعات زاهدان که مدت 6 سال است خودرو شخصی عماد الدین ملازهی زندانی سیاسی سابق بازداشتگاه وزارت اطلاعات و زندان مرکزی زاهدان را ضبط کرده است علیرغم تبرئه نامبرده از سوی دادگاه اما از تحویل دادن خودرو وی خود داری می کند.

به گزارش روژ کورد:به نقل فعالین بلوچ ٬ وزارت اطلاعات در تاریخ 17 اسفند 88 پس از آنکه بنابر “اتهام های بی اساس” عماد الدین ملازهی را بازداشت کرد خودرو 405 و مدارک بانکی وی را نیز ضبط کرد.

این زندانی که قریب 7 ماه است آزاد شده است 4 ماه پیش اوائل مهر ماه 94 از سوی قاضی شعبه 6 بازپرسی زاهدان نامه تبرئه و آزادی خود را دریافت کرده است اما وزارت اطلاعات در مورد تقاضای وی جهت استرداد اموال شخصی خود پاسخگو نیست.

این زندانی روز یکشنبه 27 دی در آخرین مراجعه خود به ستاد خبری زاهدان وی را به اتاق انتظار وزارت اطلاعات برده و “به سختی” تهدید کرده اند که اگر بار دیگر مراجعه کند با وی “برخورد جدی” می شود.

عماد الدین ملازهی همچنین پس از آزادی از زندان با دردهای شدیدی در ناحیه کلیه و کبد خود رو به روست و تا کنون به هر پزشکی مراجعه کرده است بیماری دقیق وی را تشخیص نداده اند، یکی از پزشکان یزد “شکنجه های زندان” را یکی از دلایل این بیماری عنوان کرده و گفته که “دو کلیه از کار افتاده اند”.

این زندانی هنگامی که به مدت 13 ماه در بازداشتگاه وزات اطلاعات زاهدان نگهداری می شده است مورد شکنجه و آزار  اذیت روحی و جسمی قرار گرفته است.

وی پس از تبرئه و آزادی از کسانی که “با وزارت اطلاعات ” همکاری می کرده و “بدون دلیل و مدرک” باعث به زندان افتادن و چند سال آزار و اذیت مداوم وی شده اند شکایت کرده اما با “مداخله ماموران وزارت اطلاعات” راه به جایی نبرده است.

© Association pour les Droits Humains au Kurdistan d'Iran-Genève (KMMK-G) - Admin -